Yolculuktan Geride Kalan: Keşfin Ardında Bıraktığı İzler

20 günlük maceramızın sonunda yaşadıklarımı, duyan/gören herkes, 'Nedir bu Macera Otobüsü?' diyor... Ve ardından gelen diğer soru, '20 gün boyunca otobüs yolculuğu nasıldı?' İçimdeki duyguları bire bir tarif etmek zor olsa da 20 günüme farklı farklı anılar biriktirdiğim Macera Otobüsü hakkında şunları söylemeliyim:

Macera Otobüsü demek, hiç tanımadığın insanlarla bir olup, yıllardır arkadaş olduğunuzu hissetmekti...

Macera Otobüsü demek, bir koltukta 20 farklı şekilde nasıl uyuyacağını öğrenmekti...

Macera Otobüsü demek, sadece müze müze gezmek yerine, farklı şehirlerde farklı yerleri dilediğin gibi keşfetmekti...

Macera Otobüsü demek, hiç bilmediğin ülkede kaybolup, gülme krizleriyle aradığın yeri bulmaktı...

Macera Otobüsü demek, 'Ben oyun oynamam!' diyen birine oyun havası oynatmaktı...

Macera Otobüsü demek, Avrupalı esnaflarla pazarlık yapmaya çalışmaktı...

Macera Otobüsü demek, 'Acıktım' dediğinde tüm otobüsün önüne yiyeceklerini sunmasıydı...

Macera Otobüsü demek, 'Artık daha fazla yapamayacağım' dediğinde çok daha fazlasını

yapabileceğini göstermekti...

Macera Otobüsü demek, kilometrelerce yol yürüyebileceğini anlamaktı...

Macera Otobüsü demek, fotoğraf çekmeyi sevenler için bulunmaz bir nimet idi...

Macera Otobüsü demek, hiç tanımadığın insanların ve arkadaşların fotoğraflarını trollemekti...

Macera Otobüsü demek, otobüsü evin gibi görmekti... Otelde kalsak bile yine de otobüse gelindiğinde 'Oh bee!' demekti...

Macera Otobüsü demek, unutulmayacak anılar demekti...

Macera Otobüsü demek, bütün yorgunluğa rağmen, 'Yine olsun yine giderim!' demekti...

Ve Macera Otobüsü demek, veda anı geldiğinde boğazda düğümlenme hissiydi... Yeniden görüşmek için arkadaşlarla anlaşmaktı...

Bütün bu duyguları yaşatan Macera Otobüsü'ne çok teşekkür ederim!